Strażnicy Marzeń (2012) - recenzja świątecznego filmu animowanego

Strażnicy Marzeń

Strażnicy Marzeń, jedna najlepszych, moim zdaniem, animacji ostatnich lat, przez wielu porównywana jest do komiksów Neila Gaimana. Niektórzy nawet idą o krok dalej, określając produkcję, jako Avengers dla młodszych widzów. Osobiście zgadzam się z tymi stwierdzeniami, jednak w moim przekonaniu przy Strażnikach Marzeń mogą dobrze się bawić również dorośli, za sprawą, może nie tyle dorosłych, co skierowanych do dorosłych, żartów. Dzięki takiemu zabiegowi twórców, rodzice oglądający ten film animowany wraz ze swoimi pociechami zdecydowanie nie będą się nudzić.

Głównym bohaterem filmu jest Jack Mróz, młody chłopak, który potrafi "władać" mrozem i zimą, przy czym świetnie się bawi i zapewnia fantastyczną zabawę dzieciom. Jego problemem jest jednak to, że nikt w jego istnienie nie wierzy, a przez to nikt go również nie widzi. Młody Jack nie wie nic o swojej przeszłości, nie ma pojęcia, co jest jego zadaniem. Pewnego wieczoru okazuje się, że światu ponownie zaczął zagrażać władca Mroku, Pitch a Księżyc wyznaczył właśnie niepewnego swojej roli chłopca na Strażnika.

kadr z filmu Strażnicy Marzeń

W ten oto sposób Jack Mróz dołącza do pozostałych Strażników - Świętego Mikołaja, Zająca Wielkanocnego, Zębowej Wróżki i Piaskowego Dziadka. Cała ekipa będzie musiała zmierzyć się z Pitchem dbając przy tym, aby dzieci na całym świecie nie przestały w nich wierzyć. Co ciekawe, sposób przedstawienia bohaterów nieco odbiega od tego dobrze nam znanego. Mikołaj jest wytatuowanym, ogromnym, momentami nieco agresywnym mężczyzną, który jak sam przyznaje, bywa również wrażliwy. Z kolei Zając Wielkanocny ma prawie dwa metry wzrostu i posługuje się bumerangiem. Zębowa Wróżka nie zajmuje się już zbieraniem zębów od dzieci a raczej koordynacją oddelegowanych do tego zadania pracownic. Z całej grupy najbardziej normalnym bohaterem wydaje się być Piaskowy Dziadek, może jednak odniosłem takie wrażenie przez to, że nie mówi, swoje myśli przedstawia używając do tego celu piaskowych obrazków. Taka różnorodność postaci prowadzi do wielu przezabawnych sytuacji a nawet zgrzytów i nieporozumień.

Oprócz tego, że jak już wspomniałem wcześniej, Strażnicy Marzeń są bardzo zabawną animacją, film jest również pełen fantastycznych efektów specjalnych, które mogą zachwycić zwłaszcza młodszych odbiorców. Warto jednak wziąć pod uwagę, że nie jest to film dla najmłodszych, którzy po seansie mogą być albo wystraszeni (za sprawą Pitcha) lub nawet znudzeni (za sprawą dość długich dialogów).

Liz Pichon - Tomek Łebski Fantastyczne wymówki (i inne pomysły) - recenzja książki dla dzieci

Liz Pichon - Tomek Łebski
Fantastyczne wymówki (i inne pomysły)

Tomek Łebski Fantastyczne wymówki (i inne pomysły) jest już kolejnym (po Fantastyczny świat Tomka Łebskiego) tomem opowiadającym o przygodach niesfornego chłopca - Tomka. Za stworzenie tytułu odpowiada brytyjska autorka książek dla dzieci, Liz Pichon, która jest silnie związana z tworzeniem grafiki, co również odbija się na jej twórczości.

Tomek Łebski Fantastyczne wymówki (i inne pomysły) ma ponad 300 stron objętości, jednak nie są to strony wypełnione tekstem. Wręcz przeciwnie, większość stanowią ilustracje przeplatane tekstem. Taka konstrukcja książki może pomagać w nauce czytania, ponieważ ilustracje zawsze związane są ściśle z tekstem. Rozwiązanie to sprawia również, że tytuł skierowany jest raczej do samodzielnej lektury przez dzieci a niżeli do czytania przez rodzica.

Książka podzielona jest na kilkanaście rozdziałów, jednak te nie są zbyt wyraźnie zaznaczone. Oznaczenie nowego rozdziału "zlewa się" z innymi rysunkami z danej strony. Nie jest to jednak jakaś straszna wada, ponieważ książka nie porusza zbyt wielu wątków (i słusznie, zważywszy na to, że jej odbiorcą są dzieci).

Jeśli chodzi o fabułę, tytułowy bohater, jedenastoletni Tomek, stara się zająć pierwsze miejsce na liście wzorowych uczniów, gromadząc gwiazdki. Nie jest to jednak dla niego łatwe zadanie ponieważ przeszkadza mu w tym kolega Marek, ból zęba a także olbrzymie trudności z koncentracją. Chłopak nie byłby sobą, gdyby nie spróbował ułatwić sobie życia, a to poprzez splagiatowanie pracy domowej, a to przez samodzielną modyfikację zwolnienia z zajęć wychowania fizycznego.

Oprócz gromadzenia złotych gwiazdek, dla Tomka ważny jest również rozwój jego (i jego przyjaciela Darka) rockowego zespołu, Pzombie. Przyjaciele prowadzą rekrutację nowego członka grupy oraz przygotowują się do pierwszego w karierze koncertu, przy czym stara się im pomóc tata Darka wraz z dziadkiem Tomka, który obiecuje im zorganizować miejsce i publiczność na debiutancki występ.

Barbara Catchpole - P.Rosiak zostaje bohaterem - recenzja książeczki dla dzieci

P.Rosiak zostaje bohaterem jest jedną z książeczek Barbary Catchpole o młodym chłopcu - Piotrze Rosiaku. Opowieść prowadzona jest w formie wspomnień głównego bohatera. W tej konkretnej części cyklu chłopiec opowiada o tym, jak pewnego dnia mimo, że nie jest kłótliwy, doszło do kłótni z jego udziałem aż trzykrotnie. Ostatnia z tych kłótni miała miejsce podczas lekcji wychowania fizycznego, kiedy to P.Rosiak nie wypadł najlepiej jako bramkarz.

Przez swój słaby występ podczas zajęć, nauczyciel w-fu nie chce, aby chłopiec wziął udział w zawodach sportowych, mimo tego, że go bardzo o to prosi. Z pomocą przychodzi młoda nauczycielka - pani Strzelecka, która wspiera Piotrka a za sprawą kilku niefortunnych zbiegów okoliczności (np. choroba lub kontuzja innego gracza) ostatecznie P.Rosiak bierze udział w zawodach. W pierwszej chwili jest wręcz oczarowany pięknem szkoły, w której toczą się zawody. Co prawda chłopiec miał mecz spędzić na ławce rezerwowych, jednak okazuje się, że jednak zagra i to w decydującym dla wyniku meczu, momencie. Czy tym razem pójdzie mu lepiej niż na lekcji? Warto to sprawdzić samemu, zwłaszcza, że samo zakończenie książki jest zabawne i dość zaskakujące.

Jeśli chodzi natomiast o wydanie książeczki, stoi ono na wysokim poziomie. Ciekawą rzeczą jest to, że książeczka stylizowana jest na notatnik/pamiętnik, tekst napisany jest w "liniach", użyta czcionka jest czytelna i wystarczająco duża. Sprawia to, że z samodzielnym przeczytaniem książeczki poradzą sobie również młodsze dzieci. Ciekawym dodatkiem są również znajdujące się na końcu karty do gry z wizerunkiem P.Rosiaka (do wycięcia). W każdej części znajdziemy 4 karty (w tomiku P.Rosiak zostaje bohaterem są to Asy), więc jeśli chcemy zebrać całą talię, musimy kupić wszystkie 6 zeszycików z przygodami chłopca. Warto również odnotować, że seria ma swoją oficjalną stronę internetową (www.prosiak.pro) a nawet aplikację na telefony z Androidem (link)