Stephen King - Czarna Bezgwiezdna Noc - recenzja zbioru opowiadań

Stephen King - Czarna Bezgwiezdna Noc

Czarna Bezgwiezdna Noc, zbiór opowiadań opublikowany w 2010 roku, którego autorem jest słynący głównie z genialnych powieści grozy, Stephen King. Jest to trzeci tego typu zbiór tego autora. Poprzednimi są Cztery Pory Roku (recenzja) oraz 4 po Północy. Książka znalazła się na liście najlepszych książek 2010 roku, opublikowanej przez Amazon (25 miejsce ze 100).

Na zbiór składają się cztery opowiadania: 1922, Wielki Kierowca, Dobry Interes oraz  Dobrane Małżeństwo. Żadne z nich nie jest do końca horrorem, chociaż oczywiście możemy się w nich doszukać charakterystycznych elementów gatunku.

Pierwsze z opowiadań, 1922 jest spowiedzią, przyznaniem się do morderstwa żony, Wilfreda Jamesa. Bodźcem do popełnienia zbrodni jest silna niechęć do zamiarów żony, która planuje sprzedać ziemię i przeprowadzić się do miasta, na co nie chce zgodzić się Wilfred. Mężczyźnie udaje się nawet tak zmanipulować syna, aby ten uczestniczył w morderstwie własnej matki. Ostatecznie kobietę morduje Wilfred, podcinając jej gardło rzeźnickim nożem, chłopiec natomiast pomaga mu w "pozbyciu się" zwłok. Decydują się na wrzucenie ich do okolicznej studni (próbując zamaskować swój występek decydują się nawet na upozorowanie wypadku, w wyniku którego ich stara krowa wpada do studni. To wydarzenie jest początkiem kłopotów bohaterów, widmo morderstwa będzie prześladować Wilfreda i odbijać się na jego psychice do końca życia.

Opowiadanie być może nie jest najlepszym, jakie dane mi było przeczytać, jednak nie jest też złe. Boli trochę jego przewidywalność. Większość czytelników znających twórczość Stephena Kinga mogłoby z łatwością przewidzieć jego zakończenie.

Drugim opowiadaniem ze zbioru Czarna Bezgwiezdna Noc jest Wielki Kierowca, którego główną bohaterką jest Tess, pisarka, która po spotkaniu z czytelnikami w bibliotece, wraca do domu skrótem, który poleciła jej bibliotekarka. Niestety na kompletnym odludziu przebija opony najeżdżając na naszpikowaną gwoździami deskę. Chwilę później pojawia się tytułowy Wielki Kierowca, który oferuje jej swoją pomoc. Gdy tylko się ściemnia, mężczyzna brutalnie ją gwałci a następnie dusi. Przekonany, że kobieta już nie żyje, odjeżdża. Po jakimś jednak czasie Tess budzi się i odnajduje ciała innych ofiar gwałciciela. Początkowo zamierza zgłosić sprawę, jednak po namyśle stwierdza, że wywoła to skandal a ludzie uznają, że sama się o to prosiła. Dlatego też postanawia użyć swoich detektywistycznych zdolności aby zemścić się na swoim oprawcy.

Stephen King - Cztery Pory roku - recenzja zbioru opowiadań

Cztery Pory Roku

Cztery Pory Roku są zbiorem opowiadań, który swoją popularność zawdzięcza głównie pierwszemu z nich, opowiadaniu Skazani na Shawshank, którego ekranizacja była nominowana do Oscara aż siedmiokrotnie. Cykl podzielono na cztery części, pierwszą z nich - Wiosną jest wspomniane Skazani na Shawshank, Latem - Zdolny Uczeń, Jesienią - Ciało a Zimą - Metoda Oddychania.

Skazani na Shawshank  jest opowieścią o Andym, niesłusznie skazanym na karę dożywotniego więzienia za morderstwa, których nie popełnił. Wrodzony spryt, inteligencję i znajomość rynku finansowego postanawia użyć do uknucia misternego planu ucieczki, który zaskoczy zarówno sadystycznych pracowników więzienia, jak i nawet współwięźniów. Ekranizacja opowiadania odniosła wielki sukces, przez wielu uznawana jest za jeden z lepszych filmów w historii kina. Co ciekawe jednak, popularność zdobył dopiero gdy ukazał się na kasetach i płytach, podczas wyświetlania w kinach nie gromadził dużej widowni.

Zdolny Uczeń, drugie opowiadanie ze zbioru Cztery Pory Roku przedstawia historię młodego chłopaka, Toma Bowdena, którego pasją jest historia. Najbardziej interesuje go tematyka hitlerowskich obozów koncentracyjnych w Europie. Dzięki swojej spostrzegawczości odkrywa, że jeden z jego sąsiadów jest byłym hitlerowcem. Swoje odkrycie postanawia zachować dla siebie i decyduje się na szantaż starca, aby ten opowiedział mu historię tamtych czasów. Mężczyzna początkowo negatywnie nastawiony, później przypomina sobie czasy wojny i wchodzi w swoją rolę. Opowieści te odegrają dużą rolę na psychice młodego chłopaka. Zdolny Uczeń również został zekranizowany - w Polsce pod tytułem Uczeń Szatana, jednak ta ekranizacja jest moim zdaniem bardzo przeciętna, głównie za sprawą zmienionego zakończenia. O wiele lepiej jest przeczytać to krótkie opowiadanie niż obejrzeć film powstały na jego podstawie.