Braun 390cc-4 - recenzja golarki

Braun 390cc-4

Braun 390cc-4 jest golarką ze średniej półki cenowej (można ja kupić za około 400 zł). To, co odróżnia ją od konkurencji, to łagodna dla skóry folia goląca SensoFoil™, sprawiająca, że golenie jest dokładniejsze i jednocześnie bardziej wydajne. Natomiast pierwszą rzeczą, która rzuca nam się w oczy w przypadku tego urządzenia to obecność stacji czyszczącej Clean & Renew™, nieobecnej w pozostałych golarkach Braun serii 3.

Dzięki systemowi Clean & Renew™ nie musimy się martwić o samodzielne czyszczenie i smarowanie golarki, stacja czyszcząca robi to za nas, używając płynu CCR o lekkim, cytrynowym zapachu. Użycie systemu gwarantuje świeżość, czystość i bezawaryjne działanie urządzenia. Jeden pojemnik z płynem CCR wystarcza na 30 czyszczeń golarki, jednak powinien być wymieniany (zgodnie z zaleceniem producenta) nie rzadziej niż raz na dwa miesiące (odparowuje alkohol będący jednym ze składników płynu). Czyszczenie golarki w systemie Clean & Renew™ (wraz z ładowaniem) trwa około 4 godzin a po jego zakończeniu jest gotowa do kolejnego użycia.

Oczywiście istnieje również możliwość samodzielnej pielęgnacji urządzenia, bez udziału płynów czyszczących (na przykład w podróży). W takim wypadku musimy jednak pamiętać o smarowaniu golarki (zgodnie z zaleceniami producenta, nie rzadziej niż raz w tygodniu). Po zakupie w pudełku z produktem znajdziemy również futerał, ułatwiający zabieranie golarki ze sobą podczas podróży. Dodatkowym atutem jest również możliwość ładowania jej z pominięciem stacji czyszczącej.

Wracając do mechanizmu golącego, jest on złożony z ruchomego system ostrzy składającego się z trzech elementów tnących. Ruchoma głowica sprawia, że Braun 390cc-4 idealnie dopasowuje się do konturów twarzy, goląc zarówno krótkie, jak i długi włosy (podwójne folie golą krótki zarost, trymer, znajdujący się między nimi, przycina dłuższe włosy). Blokada głowicy pozwala na "wycofanie" jednej z folii tnących oraz trymera, dzięki czemu będziemy mogli golarką dotrzeć do trudnodostępnych miejsc. Z tyłu urządzenia umieszczono również dodatkowy, wysuwany trymer do precyzyjnej stylizacji.

Stephen King - Czarnoksiężnik i Kryształ (Mroczna Wieża t. 4)

Data I wyd. polskiego: 2003

Pierwszy wydawca polski: Wydawnictwo Albatros 

Przekład: Krzysztof Sokołowski

ISBN: 9788376597911

Czarnoksiężnik i Kryształ to już czwarty tom sagi fantasy Mroczna Wieża Stephena Kinga. Recenzje poprzednich części: Rolanda, Powołania Trójki oraz Ziemi Jałowych również znajdziecie na blogu. Czwarta część Mrocznej Wieży jest najobszerniejszym do tej pory. W przeciwieństwie do poprzednich tomów, jej główną opowieścią nie jest podróż ka-tet Roland-Susannah-Eddie-Jake, lecz historia młodości Rolanda.

Rewolwerowiec opowiada swoim towarzyszom o tym, w jaki sposób stał się rewolwerowcem, jak wraz z przyjaciółmi odkryli intrygę i zdradę. Mówi również o tym jak spotkał swoją miłość - piękną Susan, która niestety w tym czasie była zobowiązana wyjść za mąż za starego burmistrza. Z opowieści dowiemy się również o istnieniu czarodziejskich kryształów. Jednego z nich pozostawiono na przechowanie wiedźmie imieniem Rhea. Zamieszkiwała ona, wraz ze swoim zmutowanym kotem, podniszczoną chatę w okolicach miasteczka Mejis, do którego udali się młodzi rewolwerowcy. Jak się okazuje, kryształ jest strasznie niebezpieczny, sprawia, że gdy tylko ktoś na niego spojrzy, nie potrafi się od niego oderwać, uznaje go za swoją własność. Pokazuje on wyłącznie straszne występki innych ludzi, nigdy nie pokazuje natomiast dobrych uczynków.

Młodzi przyjaciele podczas pobytu w miasteczku będą musieli być bardzo ostrożni, bo niestety mieszkańcy są jedynie pozornie im przychylni. W rzeczywistości jednak wspierają Dobrego Człowieka, który wbrew swojemu przydomkowi, do dobrych nie należy. Rewolwerowcy decydują się możliwie jak najdłużej udawać, że nie wiedzą nic o spisku, aby zyskać na czasie. Zachowanie to jest porównywane do gry w Zamki, w której lepiej nie być pierwszą osobą, która odsłania swoje figury.

Sabaton - Carolus Rex (2012) - recenzja płyty

Carolus Rex - edycja limitowana

Sabaton to heavy metalowa grupa powstała w 1999 roku w Szwecji z inicjatywy klawiszowca Joakima Brodéna, gitarzystów Rikarda Sundéna i Oskara Monteliusa, basisty Pära Sundströma oraz perkusisty Richarda Larssona. Do dnia dzisiejszego wydali sześć albumów studyjnych oraz jeden koncertowy. Ukazały się również dwie kompilacje utworów (w 2000 i 2012 roku).

Carolus Rex jest najnowszym dziełem grupy z Falun. Album został wydany nakładem wytwórni Nuclear Blast w maju 2012 w trzech wersjach: międzynarodowej, szwedzkiej oraz limitowanej, dwupłytowej.

Wydanie międzynarodowe od szwedzkiego różni się, jak nietrudno się domyślić, tym, że w przypadku wersji międzynarodowej, utwory śpiewane są w języku angielskim. Dodatkowo, na wydaniu tym znalazły się bonusowe utwory: In the Army Now (w edycji amerykańskiej) oraz Twilight of the Thunder God (w edycji europejskiej). Edycja limitowana składa się zaś z dwóch płyt: wersji szwedzkiej oraz angielskiej, wraz z trzema coverami: wspomnianymi wcześniej In the Army Now i Twilight of the Thunder God, a także Feuer Frei! (zespołu Rammstein).

Carolus Rex, podobnie jak poprzednie albumy grupy opowiadają słuchaczowi o historii i wojnie, jednak po raz pierwszy w historii grupy zdecydowano się opowiedzieć historię Szwecji. Z tego właśnie powodu zdecydowano się na wydanie również wersji szwedzkojęzycznej.

Natarcie - tryb Multiplayer Gears of War: Judgment

Natarcie jest jednym z trybów gry wieloosobowej w grze polskiego studia People Can Fly, Gears of War: Judgment. W rozgrywce bierze udział dziesięcioro graczy, podzielonych na dwie drużyny. Cała rywalizacja podzielona jest na dwie tury.

W pierwszej, jedna z drużyn wciela się w Szarańczę, jej zadaniem jest pokonanie Koalicji. Aby tego dokonać, muszą otworzyć dwie dziury szarańczy oraz zniszczyć generator. Na zadanie to określony jest limit czasu. Po odkryciu pierwszej, najsłabiej "ufortyfikowanej" dziury, Koalicja wycofuje się bardziej w głąb mapy, gdzie kolejna dziura jest już lepiej strzeżona, aby finalnie przenieść się do generatora, chronionego już przez trudne do zniszczenia bariery laserowe.

Graczom grającym jako Szarańcza oddano do dyspozycji osiem typów stworzeń. Podzielono je na dwa rzędy, z których pierwszy jest "bezpłatny", natomiast za przywołanie Szarańczy z drugiego rzędu gracz zmuszony będzie zapłacić zgromadzonymi wcześniej punktami. Punkty otrzymujemy za niszczenie umocnień, wieżyczek, osłony dziury, generatora oraz zabójstwa.

Już na początku rozgrywki do dyspozycji graczy wcielających się w Szarańczę oddano szybkie i zabójcze tickery, potrafiące się błyskawicznie przemieszczać oraz detonować się w dowolnym momencie, są idealne w niszczeniu umocnień przeciwnika. Kolejnym gatunkiem są parszywce, skoczni, atakujący z bliska napastnicy, potrafiący swoim krzykiem ogłuszyć przeciwnika. Dodatkowym atutem parszywców jest umiejętność wspinania się na część z budynków. Trzecim rodzajem Szarańczy są Grenadierzy. Są oni swego rodzaju żołnierzami, wyposażonymi w lancery (pistolet maszynowy z zamontowaną piłą), strzelby i granaty odłamkowe. Ostatnim z czterech "darmowych" stworzeń są Kantusy, szamani leczący i cucący sojuszników.

Bejeweled - recenzja gry na iOS

AppStore

Bejeweled to jedna z najpopularniejszych gier mobilnych, doczekała się również wielu klonów na praktycznie wszystkie platformy sprzętowe. Oryginał, wydany przez PopCap (twórcy takich gier, jak na przykład Plants vs Zombies) pod koniec 2011 roku, dostępny jest na urządzenia z systemem iOS (znajdziemy również wersję HD na iPada) oraz komputery PC. W przypadku wersji na iPhona, grę możemy zakupić już za 0,89 euro, czyli wielokrotnie taniej niż jej kiepskie, bezwartościowe podróbki reklamowane na ostatnich stronach polskich magazynów. Niewątpliwie największą zaletą aplikacji jest jej grywalność. Każdy, kto tylko w nią zagra, prawdopodobnie zostanie wciągnięty w grę na o wiele dłuższy czas, niż pierwotnie planował. Wszystko to za sprawą syndromu jeszcze jednej partii.

Całość rozgrywki polega na łączeniu trzech, lub więcej, kryształów tego samego koloru, aby "pozbyć się" ich z planszy. Pomysł dobrze znany, prosty i sprawdzony jednak szalenie wciąga. W grze znajdziemy obecnie pięć trybów, różniących się nieznacznie zasadami rozgrywki. Każda kolejna aktualizacja aplikacji wprowadza nowości do rozgrywki.

Pierwszym trybem jest Classic, który nie ma żadnych dodatkowych założeń, poza tymi przedstawionymi powyżej, gracz po zniszczeniu określonej ilości kryształów, przenoszony jest na następną rundę.

Kolejnym trybem rozgrywki, jaki znajdziemy w aplikacji jest tryb Lightning, w którym gracz podczas pierwszej rundy ma ograniczony do minuty czas, w którym głównym zadaniem jest niszczenie specjalnych kryształów oznaczonych liczbami 5 lub 10. Liczba ta oznacza czas (w sekundach), który zostanie dopisany do puli czasu w następnej rundzie. Oprócz tego, każda kolejna runda ma wyższy mnożnik punktacji, a więc w drugiej rundzie jesteśmy punktowani podwójnie, w trzeciej potrójnie itd..

Trafiony Piorunem (2012) - recenzja filmu

gatunek: Dramat/Komedia

produkcja: USA

premiera: 21 kwietnia 2012 (świat)

reżyseria: Brian Dannelly

scenariusz: Chris Colfer

tytuł oryginalny: Struck by Lightning

Trafiony Piorunem to komediodramat produkcji amerykańskiej z 2012 roku. Opowiada on historię życia Carsona, nastolatka, który zmarł w wyniku porażenia piorunem. Narracja prowadzona jest więc w formie wspomnienia zza grobu. Pomysł na takie skonstruowanie filmu oczywiście nie jest nowy, możemy znaleźć wiele, często dużo ciekawszych filmów, skonstruowanych w podobny sposób.

Chłopak w swojej opowieści mówi o swoich marzeniach, ambicjach. Zamierza zrobić wszystko, żeby wyrwać się z małego miasteczka, w którym spędził całe życie. Z tego powodu, aby dostać się do swojego wymarzonego college'u, prowadzi gazetkę szkolną. Niestety pozostali jej redaktorzy nie są zbyt entuzjastycznie nastawieni do swojej pracy, więc często musi ją redagować w całości samemu.

Jak się później okazuje, obecnie aby dostać się na uczelnię, nie wystarczy już bycie redaktorem gazetki szkolnej, dlatego Carson postanawia rozpocząć wydawanie gazetki literackiej, z pracami uczniów. Jak nietrudno się domyślić, pomysł ten nie spotyka się niestety ze zbyt entuzjastycznym przyjęciem, ani wśród kolegów ani grona pedagogicznego. Z tego powodu bohater, aby zdobyć środki potrzebne na realizację celu, zawiera układ z mamą. Jest nią Sheryl, kobieta z problemami emocjonalnymi i alkoholowym, porzucona przez męża, dla którego zrezygnowała z własnych ambicji bycia farmaceutą. Stara się odbudować więzi z synem, który wkrótce zamierza opuścić swój rodzinny dom. Jej psycholog podczas wizyty powiedział, że Carson, a również inni nastolatkowie, powinni niezależnie od swojego stanu zażywać środki antydepresyjne, ponieważ rzekomo pomagają się skupić. Właśnie na tym ma polegać wspomniany wcześniej układ, Sheryl da synowi pieniądze na prowadzenie gazetki, gdy ten zgodzi się brać antydepresanty.

turboBOX+, czyli turbodekoder n - recenzja

www.ncplus.pl

turboBOX +, znany wcześniej jako turbodekoder n to tuner hd telewizji satelitarnej platformy nc+ (niegdyś dekodery te były używane przez platformę n). Właściwa nazwa tunera to ADB-5720SX

Urządzenie wyposażone jest w dwa wejścia antenowe, dzięki czemu możemy jeden program nagrywać a inny oglądać w tym samym czasie. Rozwiązanie to przyspiesza również pobieranie materiałów do usług VOD. Oprócz wejść LNB na tylnej ściance tego dekodera hdtv znajdziemy oczywiście standardowo gniazdo SCART, HDMI, cyfrowe i analogowe wyjście dźwięku, gniazda component, port ethernet (do podłączenia tunera do internetu) oraz gniazdo USB (w celach serwisowych oraz do podłączenia tunera dvb-t USB).

Na ściance przedniej urządzenia znajdziemy kolejno od lewej: klapkę z logo operatora, za którą znajdziemy kartę kodową (parowana z dekoderem), następnie dość duży i czytelny wyświetlacz, na którym wyświetlane są dane na temat kanału, który oglądamy lub usługi, z której korzystamy (oprócz numeru kanału wyświetlana jest również jego nazwa). Obok ekranu znajdziemy kontroli zasilania, nagrywania oraz usług internetowych. Na prawym skraju urządzenia znajduje się komplet przycisków, umożliwiających sterowanie urządzeniem również bez pilota.

Stephen King - Ziemie Jałowe (Mroczna Wieża t. 3)

Data I wyd. polskiego: 2002

Pierwszy wydawca polski: Wydawnictwo Albatros 

Przekład: Zbigniew A. Królicki

ISBN: 978-83-7359-599-6

Ziemie Jałowe to trzecia część Mrocznej Wieży, sagi fantasy zainspirowanej poematem Browninga i Władcą Pierścieni. Więcej na temat poprzednich części, Rolanda i Powołania Trójki znajdziecie tu i tu.

Jako, że fabuła książki rozgrywa się pięć tygodni po wydarzeniach ze wspomnianego wcześniej Powołania Trójki, na początku znaleźć możemy krótki, czterostronicowe streszczenie poprzednich wydarzeń. Ma to na celu umożliwienie zrozumienia tomu również przez czytelników, którzy nie mieli styczności z początkowymi dwoma tomami. Oczywiście nie polecam takiego rozwiązania gdyż nie czytając Rolanda i Powołania Trójki tracimy naprawdę dużo frajdy.

W Ziemiach Jałowych Roland niemal popada w chorobę psychiczną na skutek wydarzeń opisanych w pierwszym tomie sagi. Wydarzenia te spowodowały coś na kształt rozdzielenia się czasu i powstania dwóch odmiennych wersji rzeczywistości, dwóch wariantów wydarzeń. Z podobnymi problemami, jednak w rzeczywistości dużo bliższej naszej, musi sobie radzić jeszcze jedna osoba. Jest to ktoś, kogo Roland już spotkał w Świecie Pośrednim, jednak dopuścił do jej śmierci. Przez większość pierwszej części (ponad 280 stron) to sylwetce właśnie tej postaci się przyjrzymy z bliska, jej codziennemu życiu, relacjami z innymi ludźmi aż wreszcie jej usiłowaniu powrotu do świata Rolanda, gdyż wszystko na to wskazuje, że tylko to może zapobiec pogorszeniu się stanu psychicznego zarówno Rolanda, jak i jego (mogę zdradzić jedynie, że postać ta nie jest kobietą). Wydaje się również, że osoba ta będzie prawdopodobnie ostatnim członkiem ka-tet, co później okazuje się być nie do końca prawdą, do drużyny dołączy bowiem sympatyczne stworzenie - billy bumbler.

Witchcraft - Legend (2012) - recenzja płyty

http://www.witchcrafthome.com/

Witchcraft to szwedzka grupa hard rockowa (przez wielu zaliczana do przedstawicieli doom metalu), założona w 2000 roku przez Magnusa Pelandera jako hołd zespołowi Pentagram B. Lieblinga i R. Erickson. Obecnie członkami zespołu są: Magnus Pelander, Ola Henriksson, Simon Solomon, Tom Jondelius oraz Oscar Johansson. Grupa wydała do tej pory cztery albumy studyjne: Witchcraft (2004), Firewood (2005), The Alchemist (2007) i Legend (2012).

Legend wydano 25 wrześnie 2012 roku, nakładem Nuclear Blast Records, singlem promującym album był It's Not Because of You (wydany 30 lipca przez Soundcloud oraz zaprezentowany na oficjalnym facebookowym profilu grupy).

Cały album składa się łącznie z dziesięciu utworów, trwających w sumie prawie 57 minut a więc jest dość "pełny". Całe szczęście, na płycie nie ma tzw. zapełniaczy, wszystkie utwory utrzymują równy, wysoki poziom, płyta podczas słuchania nie nudzi się, wręcz przeciwnie, wydaje się być nawet zbyt krótka. Wszystko to za sprawą fantastycznego, mocno charakterystycznego wokalu Pelendera. Warto wspomnieć, że od tego albumu Magnus skupił się wyłącznie na wokalu, a nie tak jak wcześniej, na wokalu i gitarze. Wyszło to moim zdaniem na dobre całej grupie. Oprócz wspomnianego wcześniej wokalu, tym, co nie pozwala oderwać się od słuchania Legend są bardzo dobre linie melodyczne, idealnie współgrające z tekstami, tworzące razem perfekcyjną całość.

Stephen King - Powołanie Trójki (Mroczna Wieża t. 2)

www.stephenking.pl www.wydawnictwoalbatros.com/

Data I wyd. polskiego: 2002
Pierwszy wydawca polski: Wydawnictwo Albatros 
Przekład: Zbigniew A. Królicki
ISBN: 9788376597898

Powołanie Trójki jest drugą częścią sagi fantasy, Mroczna Wieża. Informacje na temat pierwszego tomu pt. Roland znajdziesz tutaj. Na początku książki znajdziemy streszczenie, dzięki czemu Powołanie Trójki możemy przeczytać nie znając poprzedniej części (jednak tego nie polecam).

W drugiej części Roland, rewolwerowiec z innego wymiaru, świata, który poszedł na przód odnajduje tajemnicze drzwi, które są jednocześnie portalami do naszego świata. Bohater musi przejść przez nie, aby powołać trójkę jego przyszłych towarzyszy, członków jego nowego ka-tet: więźnia, władczynię mroku oraz popychacza.

Część zatytułowana Więzień jest wręcz przepełniona akcją niczym film sensacyjny z Hollywood, Roland przenosi się do podniebnego powozu - samolotu. Spotyka tam człowieka, który jest więźniem własnego uzależnienia. Musi pomóc mu w uniknięciu kłopotów, aby móc go przenieść do Świata Pośredniego. Jak nietrudno się domyślić, to zadanie nie należy do łatwych, tym bardziej, że rewolwerowiec będzie musiał funkcjonować w świecie, którego nie zna, w świecie obcych zwyczajów.